In mijn tienerjaren kwam ik in de bibliotheek een boek tegen met de titel “Het Koekoeksei“. Het trok direct mijn aandacht, want volgens de achterkant ging het over het opsporen van een computerhacker. Ik was in die tijd nogal gefascineerd door computers, zeker omdat ik al een aantal jaren een Commodore 64 had waar ik lekker mee aan het programmeren was.
Het boek heb ik verslonden (en daarna nog regelmatig opnieuw gelezen). Het ging over de zoektocht van Cliff (of Clifford) Stoll. Hij was sterrenkundige bij het Lawrence Berkeley National Laboratory (LBNL) in Californië.
Op een dag in 1986 vroeg zijn supervisor of hij een probleem kon oplossen. In die tijd werd de CPU-tijd die een gebruiker op een computer gebruikte, bijgehouden en doorberekend. In het systeem dat dit bijhield was een onverklaarbaar verschil van 75 cent ontstaan. Cliff herleidde deze 75 cent tot een onrechtmatige gebruiker die 9 seconden aan computertijd had gebruikt en daarvoor niet had betaald.
Deze gebruiker bleek via het systeem van LBNL toegang te krijgen tot andere computernetwerken en kon daardoor uiteindelijk ook in militaire servers rondneuzen.
De zoektocht van Stoll leidde naar West-Duitsland, naar Markus Hess. Deze hacker zocht, samen met 2 anderen, naar militaire geheimen om deze door te verkopen aan de KBG. Hij werd opgepakt, schuldig bevonden aan spionage en veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van 20 maanden.
Dit was een van de eerste grote zaken waarbij de computer een rol speelde bij spionage. En ik was gefascineerd door dit verhaal. Niet omdat ik ook wilde inbreken in computers (ook al heb ik daar wel eens over gefantaseerd), maar omdat ik de zoektocht zo boeiend vond. De manieren die Cliff bedacht om de hacker te volgen, zonder dat die doorkreeg dat hij werd gevolgd. Het idee dat je computers had die met elkaar in verbinding stonden, daar kon ik met mijn Commodore 64 alleen maar van dromen.
Het boek staat nog steeds in m’n kast. Ik heb dit een keer gekocht toen de bibliotheek boeken verkocht die niet veel gelezen werden en blijkbaar was er in mijn omgeving op de Veluwe toen nog niet zoveel belangstelling voor dit soort boeken 😉.
En deze week kwam ik opeens Cliff Stoll weer tegen op YouTube, een video van een paar weken geleden tijdens DEF CON 34, een grote jaarlijkse hackersconferentie in Las Vegas. En opnieuw werd ik gegrepen door het verhaal. Maar bovendien ook door de manier waarop Stoll zijn presentatie houdt: chaotisch, hyperactief, maar zeer inspirerend. Hij heeft geen powerpoint, maar hij gebruikt een ouderwetse overheadprojector en slides van een presentatie die hij in 1987 voor de NSA gaf.
En aan het einde van de presentatie doet hij nog een oproep:
Stay creative. Stay enthousiastic. Tell your stories with Glee.
Ik hoop dat ik, als ik 76 ben, ook nog met creativiteit en enthousiasme door het leven mag gaan, al is het maar een fractie van wat Clifford Stoll in deze video laat zien 😂.
Wat ook nog grappig was, toen ik deze video aan het kijken was, kwam m’n oudste zoon binnenlopen, ook een sterrenkundige. Hij kende Cliff Stoll ook, maar dan niet van het bovenstaande verhaal, maar van z’n video’s bij Numberphile over o.a. “Klein Bottles“.
